เวลาพักใจ

posted on 13 Mar 2010 16:18 by nuoom in chat

เค้าบอกกันมาว่า คนที่กำลังจะเลิกกัน...ให้กลับมองย้อนไปวันแรกๆที่เริ่มต้นจะคบกัน

จำได้มั้ย ว่าครั้งแรกที่เจอกัน...เราเจอกันที่ไหน

อะไรที่ทำให้เราได้รู้จักกัน

อะไรที่ทำให้เราได้พูดคุยกัน

อะไรที่ทำให้เราอยากรู้จักคนๆนี้มากกว่าคนอื่นๆ

อะไรที่ทำให้รู้สึกว่า เราอยากเป็นมากกว่าเพื่อนกับเขา

 

อะไรๆที่บางครั้งดูเหมือนไม่มีเหตุผล แค่มองหน้าอีกฝ่ายแล้วรู้สึกว่า

ดีใจจัง...ที่มีเขาคนนั้นนั่งอยู่ใกล้ๆ ได้มอง ได้สบตา ได้คุย

ความรู้สึกดีๆมันก็เต็มตื้นขึ้นเต็มหัวใจ

 

ทุกครั้งที่ได้จับมือ ทุกครั้งที่ได้กอด หรืออะไรมากมายที่แสดงออกได้ด้วยการสัมผัสและการแสดงออก

มันถ่ายถอดได้ดียิ่งกว่าคำพูดใดๆ

 

วันนี้ ที่เราต่างฝ่ายต่างมองในคนละมุม มองในข้อเสียยิบย่อย

ฉันกลับเอามาคิดอีกครั้ง ว่า...แท้จริงแล้ว ความรู้สึกตอนเริ่มต้นนั้นมันหายไปไหนกันนะ

 

คำพูดที่ไม่จีรัง กับการแสดงออกด้วยความฝืนทน เทียบเท่าได้มั้ยกับใจที่เสียไป...

คำสั้นๆคำเดียว มันมีค่าเติมเต็มหัวใจที่แห้งแล้งมาตลอดเวลาได้ ขณะเดียวกันมันก็พรากความเป็นตัวเองไปด้วย แต่ในขณะเดียวกันอีกนั่นล่ะ...ที่ความรู้สึกของฉันบอกว่า"ฉันเต็มใจ"

 

ตอนนี้ ที่ทุกอย่างมันเปลี่ยน...มองย้อนไปในสิ่งของความทรงจำต่างๆก็ได้แต่เสียน้ำตา

คำพูดหวานหูที่เคยเอ่ยออกมา แท้จริงก็ไม่ต่างกับขนมหวานเอียน ที่กินมันมากๆก็ไม่ดีกับสุขภาพและวันนึงมันก็กลับมาทำร้ายเราทั้งทางร่างกายและจิตใจ

ที่เคยร้องเพลงให้ฟัง แล้วน้ำตาที่ไหลออกมา...คิดอะไรอยู่หรือคะคนดี หรือไม่ได้คิดอะไรเลยนอกจากเสแสร้ง

 

ขอบคุณนะสำหรับหลายอย่างที่เคยทำให้ แม้มันจะนานมาแล้วก็ตาม

ตอนนี้ฉันพับร่มเองเป็นแล้วนะ ถือกระเป๋าเองก็ได้ ตีกรอบงานตัวเองก็เป็น เดินไปกลับคณะคนเดียวเองก็ได้ หักใบมีดคัทเตอร์เองก็เป็น dotAก็พอรู้กะเขามั่ง รอโทรศัพท์ดังทั้งวันก็ทำมาแล้ว อยู่คนเดียวก็เป็น เจ็บคนเดียวก็ได้นะ ร้องไห้ได้ทั้งวันก็ทำมาได้แล้ว 

 

ฉันไม่ได้เป็นคนเลิศหรู ไม่ใช่คนที่คนหลายคนมองเห็นจากภายนอก...เธอเองก็เช่นกัน

วันนี้...ฉันเป็นตัวของฉันเอง...

ลาก่อนความรักจอมปลอม

ถึงเวลาฉันพักใจแล้วล่ะ

Comment

Comment:

Tweet