อย่างที่เอนทรี่ก่อนๆเขียน มีแต่อะไรก็ไม่รู้ งุงิงุ่นงั่น สรุปเลยไม่ได้วาดรูปเล่นแบบจริงจังซะที
(แล้วมันวาดรูปเล่นไงวะ)
 
ปกติงานที่เรียนก็เป็นอินทีเรีย เลยไม่ได้วาดเล่นเท่าไร
 
หาข้ออ้างบ้างว่าขี้เกียจหรืองานเยอะไม่มีเวลาทำ
 
อย่างอันนี้ก็เป็นงานปี3เทอม2(ก่อนหน้านี้เอามาลงไม่ไหวกากเกิน -_- ใครว่าเรียนถาปัตย์แล้วเมพ ชั้นคนนึงล่ะที่ไม่ใช่)
 
 
เข้าเรื่องดีกว่า สงสัยปิดเทอมนี้ว่างเกิ๊น เรียนก็ไม่เรียน เปิดเทอมไปตายแน่ วาดรูปเล่นประชดชีวิตแม่มม
แต่น แต๊นนนนน!!!!  แทบไม่ต่างกับสมัยก่อนที่วาดเลย -o-" คือไม่พัฒนานั่นเองงงง
 
วาดใน SAI ลงสีใน CS3 จ๊ากกก สุดๆของความไม่อัพเดด
 

edit @ 12 May 2012 23:51:33 by ~oomnis

edit @ 13 May 2012 00:07:04 by ~oomnis

เพ้อๆ

posted on 14 Oct 2011 23:47 by nuoom in chat
เคยเหนื่อยที่ต้องวิ่งตามอะไรมั้ย?
 
ฉันน่ะเป็นบ่อย
 
วิ่งๆอยู่ดีๆก็ขี้เกียจซะงั้น
 
ถ้าไม่ขี้เกียจก็จะมีอย่างอื่นมาทำให้ไขว้เขวได้่ง่ายๆ
 
ที่บ้านบอกว่าฉันโลเล
 
ก็อาจจะจริง
 
เรื่องส่วนตัวของฉัน
 
อาจเป็นเรื่องๆง่ายๆสำหรับใครบางคน
 
ในการจัดระบบชีวิตตัวเอง
 
ฉันเคยมีคติประจำใจ
 
"ต่อให้้ใครจะว่าอะไร ฉันก็จะทำอย่างที่ต้องการ"
 
แต่สุดท้ายแล้ว คตินี้แหละ
 
ที่กลับมาฆ่าฉันเสียเอง
 
มันเริ่มตั้งแต่ประถม
 
มัธยมต้น
 
มัธยมปลาย
 
มหาลัย
 
ทุกๆก้าวในการเดินของชีวิตฉัน มักทำมันพังลงด้วยตัวเอง
 
บางครั้งฉันระวังในการใช้ชีวิต
 
และบางครั้งก็ปล่อยปละละเลย
 
บ่อยครั้งฉันลืมไปด้วยซ้ำว่า
 
"ก่อนหน้านี้เคยพูดว่าอะไรไว้"
 
ไม่ได้เป็นอัลไซเมอร์
 
แต่ฉันละเลยมันเอง
 
บางครั้งต้องทำเป็นไม่สนใจที่ใครว่า
 
แต่ตัวเองนั่นแหละที่รู้ว่ารู้สึกอย่างไร
 
ฉันไม่โทษการเลี้ยงดู ฉันไม่โทษสังคม
 
ทุกอย่างฉันเป็นผู้กำหนด
 
และฉันมองอนาคตอันไม่แน่นอนของตัวเอง
 
ขณะที่กำลังทำตัวไร้แก่นสารไปวันๆ
 
และก็เป็นเรื่องแปลก
 
ที่แม้จะรู้
 
แต่ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
 
"สันดาน" นี่มันน่ากลัวจริงๆ